Gerard Monté

Fotograaf

museum Hertogsgemaal in Gewande aan de Maas weer open met Julius Caesar-vondsten - 24 april 2016

Archeologisch museum Hertogsgemaal in Gewande aan de Maas weer open met Julius Caesar-vondsten - 24 april 2016
+ In memoriam Anton Verhagen, op 3-3-2016 door Anton van der Lee uitgesproken in het crematorium te Nieuwkuijk.

aDSC09313- heemkundekring rosmalen Anton Verhagen  - 14apr2015 -  foto GerardMontE web
bmontE18300- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18301- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18302- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18303- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18304- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18305- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18306- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18307- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18308- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18309- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18310- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18311- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
bmontE18312- Hertogsgemaal -  24april2016 - foto GerardMontE web
DSC06623- Romeinse tijd langs de Maas - Anton Verhagen - 10dec2015 - foto GerardMontE web
DSC06628- Romeinse tijd langs de Maas - Anton Verhagen - 10dec2015 - foto GerardMontE web
DSC06629- Romeinse tijd langs de Maas - Anton Verhagen - 10dec2015 - foto GerardMontE web
DSC06630- Romeinse tijd langs de Maas - Anton Verhagen - 10dec2015 - foto GerardMontE web
DSC06632- Romeinse tijd langs de Maas - Anton Verhagen - 10dec2015 - foto GerardMontE web
emontE18283- gemaal Caners -  24april2016 - foto GerardMontE web
emontE18284- gemaal Caners -  24april2016 - foto GerardMontE web
emontE18290- gemaal Caners -  24april2016 - foto GerardMontE web
emontE18291- gemaal Caners -  24april2016 - foto GerardMontE web
emontE18293- gemaal Caners -  24april2016 - foto GerardMontE web
emontE18294- gemaal Caners -  24april2016 - foto GerardMontE web
01/25 
start stop bwd fwd

Archeologisch & Paleontologisch Museum Hertogsgemaal in Gewande is op zondag 24 april weer geopend voor het publiek. Dan is er speciale aandacht voor vondsten van de veldslag van Julius Caesar bij Kessel tegen twee Germaanse stammen (55 voor Christus). Er zijn menselijke botten met verwondingen te zien, wapens en voorwerpen van Romeinen en Germanen, en daarnaast  van de Gallo-Romeinse Tempel van Empel.
Ook zijn vondsten uit de prehistorie uit het gebied van de uiterwaarden van de Maas tussen Den Bosch en Oss te zien. Zo is er een reconstructie van een  mammoet, gevonden in de Maas. Verder zijn er veel botten en gebruiksvoorwerpen uit de ijstijd tentoongesteld.
Uit latere tijden zijn o.a. vondsten uit de Middeleeuwen en van de Tweede Wereldoorlog te zien.
Het Hertogsgemaal is op de laatste zondag van de maanden april t/m oktober te bezoeken van 13 tot 17 uur en is gratis toegankelijk. Het ligt aan de Rosmalensedijk in Gewande en is ook met de fiets gemakkelijk te bereiken met een mooi fietstochtje langs de Maas.
Dit museum is een particulier initiatief dat 25 jaar geleden is begonnen door op 25 februari overleden amateur-archeoloog Anton Verhagen die zijn leven lang op en rond de Maas gezocht heeft naar overblijfselen van de geschiedenis van dit gebied, en daar grote historische ontdekkingen deed. Het museum wordt nu voortgezet door de stichting Archeologisch & Paleontologisch Museum Hertogsgemaal en de Archeologische werkgroep Cro-Magnon.
Anton Verhagen hield altijd met veel plezier en kennis lezing over zijn vondsten- zie b.v. lezing Groote Wielen

en van zijn Julius Casar-vondsten is vorig jaar vast komen staan dat ze inderdaad uit 55 vóór Christus zijn - zie Julius Caesar

Bekijk evt ook de presentatie in september 2015 van Neanderthaler-vondsten in Schijndel.

info Hertogsmaal open op de laatste zondag van april tot en met oktober
Het naastgelegen museumgemaal Caners is ook open op de laatste zondagen van april t/m oktober, info waterschap Aa&Maas.
©2016 Gerard Monté

 

+ In memoriam Anton Verhagen, op 3-3-2016 door Anton van der Lee uitgesproken in het crematorium te Nieuwkuijk.
Beste Mary, Cees en Inge, Tim en Sanne, familieleden, vrienden en kennissen.
Wij zijn hier met veel mensen bij elkaar gekomen om afscheid te nemen van Anton Verhagen, die voor ieder van ons van speciale betekenis is geweest, in welke hoedanigheid dan ook.
Voor mij was dat als vriend en archeoloog. We leerden elkaar kennen in de tweede helft van de jaren zestig, toen de Heemkundekring “De Boschboom” een archeologische werkgroep oprichtte, waarvan we beiden lid werden. Het was een groep van enthousiaste jonge mensen. We zochten samen verscheidene vindplaatsen af en met succes, want op één middag raapten we op de akker waar nu de Maaspoorthal staat maar liefst 29 kilo aardewerkscherven uit de Romeinse tijd bij elkaar. Door organisatorische problemen met het bestuur was de werkgroep jammer genoeg geen lang leven beschoren, maar Anton en ik bleven met elkaar in contact en in de loop van de jaren is de wederzijdse waardering steeds meer gegroeid. Het is nu amper voor te stellen, dat we nog maar enkele maanden geleden samen stenen gingen zoeken in Lith. Wat kan het leven snel veranderen...
Anton was, net als ik, al jong gefascineerd door de archeologie. Wanneer ik zou willen proberen zijn kwaliteiten als amateurarcheoloog in één woord samen te vatten – wat nauwelijks mogelijk is – dan zou dat zijn met het woord “veelzijdigheid”. Anton was niet alleen archeoloog, maar ook paleontoloog, een kenner van fossiele botten. Dat was een groot voordeel, niet alleen omdat die twee wetenschappen elkaar vaak nodig hebben, maar vooral ook omdat hij in de praktijk heel dikwijls met die combinatie te maken kreeg bij zandzuigerwerkzaamheden in Empel, Kerkdriel, Lith, Maren-Kessel en de Groote Wielen in Rosmalen, want daar kwamen zowel fossiele botten en stenen werktuigen tegelijk te voorschijn.
Anton werd een verdienstelijk lid van de W.P.Z., de Werkgroep Pleistocene Zoogdieren. Samen met Dick Mol, de Europese mammoetkenner bij uitstek, ging hij zelfs meerdere malen in Alaska op onderzoek uit en hun samenwerking leidde tevens tot het verschijnen van het schitterende boek: “De Groote Wielen, er was eens…” En naar stenen werktuigen zocht hij ook in het buitenland, met name in Denemarken en Frankrijk.
Veelzijdigheid. Anton was uitstekend thuis in de Romeinse tijd. Bij de cursussen Archeologie van Boschlogie III die we samen jarenlang verzorgden, was hij degene die naast de pleistocene zoogdieren ook de tempel van Empel op boeiende manier presenteerde. Hij speelde dan ook een rol bij het organiseren van Romeinse themadagen in Empel. Hij en Leo Stolzenbach deden geweldige vondsten bij Maren-Kessel, die nog onlangs de wereldpers haalden en die betrekking hadden op de vernietiging van twee Germaanse stammen door Julius Caesar. Maar helaas, toen die ontdekkingen wereldkundig werden gemaakt door een professor van de Universiteit van Amsterdam werden de namen van de vinders niet eens genoemd.
In het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden zijn spectaculaire vondsten van Anton uit Den Bosch te bewonderen.
Veelzijdigheid. Ook de stadsarcheologie had voor Anton geen geheimen. Door zijn functie bij de gemeente was hij uitstekend op de hoogte van alles wat met de Bossche bodem gebeurde en hij bouwde mede daardoor ook op dat gebied grote kennis en een indrukwekkende verzameling op, wat soms leidde tot een moeizame verstandhouding met de BAM, de stads-archeologische dienst. Hij had net zo goed specifieke knowhow van middeleeuws import steengoedaardewerk uit Siegburg als op het gebied van stenen werktuigen en botten.
Een van zijn grote verdiensten was de oprichting van Museum “Het Hertogsgemaal”, samen met Arnold Chambon. De landelijke vereniging van steentijdamateurs, de APAN, maakte er haar favoriete thuisbasis van voor jaarvergaderingen en lezingen. Bij dit afscheid zijn dan ook een flink aantal leden aanwezig, maar ook de overige zijn geschokt door dit vroegtijdig overlijden.
Onder mijn collega’s van het bestuur circuleerde vorige week een e-mail, waarin de gedachte werd uitgesproken dat ik hier wellicht het best het respect en de weemoed van de vereniging zou kunnen verwoorden. Dat geldt wél voor het respect, maar niet voor die weemoed: daar zijn eenvoudig geen woorden voor.
Nu moeten wij afscheid nemen van een persoonlijkheid, die ons allemaal dierbaar was. Een man met grote kwaliteiten, maar met een zachte stem, die niemand probeerde te overreden of te domineren. Iemand die zich door zijn gedrevenheid kon ontplooien tot een voortreffelijke kenner van het verre verleden, vooral ook omdat Mary hem daartoe veel ruimte heeft geboden. Wij zijn daar dankbaar voor. Ons resten nu alleen nog de dierbare herinneringen aan hem en die zullen ons tot troost moeten zijn.
Anton, bedankt voor je vriendschap. Je hebt mijn leven en dat van vele anderen verrijkt.
Vaarwel, en rust in vrede.
Anton van der Lee